Category Archives: Poetry
Salamin
Aking salaming nakasabit sa dingding,
Samo ko ay laging ibulong sa akin,
Na dungis ng iba, bago ko punahin,
Uling sa mukha ko dapat ay linisin.
Turuan mo nga akong maghunos-dili,
Na h’wag perpekto kung tignan ang sarili.
Pagsabihan ako na h’wag magmapuri,
Kasi ako ma’y puwedeng magkamali.
Sabihin mong wala akong karapatan
Na kapwa ko tao ay aking pulaan,
Dahil ako ma’y maraming kakulangan –
Pagkatao ko’y tadtad sa kapintasan.
Sa tuwing kita’y lalapitan sa dingding,
Paalalahanan ako oh salamin
Na sariling buhay ko’y dapat ayusin
At h’wag buhay ng may buhay ang punahin.
Sana’y tulungan mo akong unawain,
Na oras akin lamang sasayangin
Kung kakulangan ng iba’y laging papansinin
At pagkakamali nila ang laging hahanapin.
Pilitin mo namang ituro sa akin
Na galit sa puso’y hindi ko kimkimin,
Na inggit sa limot lagi kong ilibing,
Na kapwa-tao’y lagi kong unawain.
Oh salamin ako’y paalalahanan
Na dapat saliksiki’y tamang katwiran
Na kung tamang landas… aking dadaanan
Panginoong Diyos ako’y gagabayan.
MANALANGIN
Buksan ang bintana’t, kurtina’y hawiin
Pagsikat ng araw iyong salubungin
Kapag dumampi na ang sariwang hangin
Pumikit ka na’t umusal ng panalangin.
Ibulong sa hangin ang iyong hiling
At manalig sanang ikaw ay didinggin.
Pasasalamat sa Kanya’y iparating
Pagpapatawad Niya’y iyong hilingin.
Ibulalas sa hangin, iyong hinaing
Ipanalanging ito’y Kanyang lusawin.
Dusa’t kabiguan mo’y ibuga sa hangin
Sa iyong isipa’y burahi’t limutin.
Taimtim sanang manalangin sa Kanya
Kung ika’y naligaw, manumbalik ka na
Muli mong balikan ang tahanan Niya
Kung ikaw ay kakatok, pagbubuksan ka.
Matuto ka sanang tumawag sa Kanya
Nang ika’y puspusin ng saya’t pag-asa
Sa Kanya’y sumandal, manampalataya
Bubukal sa balon mo’y maraming biyaya.
Isang Pagninilay
Sa bundok ng Golgota’y umakyat
Pinasan ang krus hirap na hirap
Ikatlo ng hapon nang maganap
Pagkakatawang taong nagwakas
Kasalanan ay koronang tinik
Sibat na tumusok sa gilid
Kay Hudas tayo ay ang naghatid
Nang sa Mesiya s’ya ay humalik
Hinayaang si Hudas magtaksil
Di ba’t kusang loob nagpakitil
Utang nati’y sa Kanya siningil
Ang utang nating mga nagtaksil
Di ba’t dugo n’ya’y ipinanlinis
Sa pagkatao nating madungis
Kusang loob buhay ibinuwis
Nang tayo’y makapiling sa langit
DAHIL SA BIGAS, NOODLES, AT SARDINAS
Kung noong may pagkakataon kang magsikap
… pagkakataong mag-ipon
Eh nag-ipon ka.
Nagtabi.
Kung noong tag-araw
Sa halip na sa ilog naligo’t nagtampisaw
Ikaw sana’y namingwit.
Ang nahuli mong isda…
hindi lahat kinain.
Ang iba sana’y ginawa mong daing.
Kung noon ika’y nagsuksok
Ngayon sana ika’y may madudukot.
Ngayon sana’y hindi ka parang kawawa
Nagmumukhang timawa.
Aasa ka ngayon sa ibibigay
ng munisipyo… ng barangay.
At kapag hindi ka nabigyan…
Sa ano mang kadahilanan
Magagalit ka.
Ika mo…
MGA WALANGHIYA KAYO!!!
NASAAN ANG BIGAS KO…
ANG DE-LATA KO…
ANG NOODLES KO?
Nagkakandalaiti ka.
Halos sumabog ang iyong ngala-ngala.
Halos malagot ang lahat ng litid mo sa lalamunan.
Isinumpa mo ang pamahalaan.
Nanakot ka pa na hindi mo na iboboto si mayor… si kap.
Susme.
Eh ‘di huwag!
Ika mo pa…
YOU”RE SO UNFAIR KAP!
WALA KANG KUWENTA!
Bakit sila meron, ako wala?
Eh ano ang gagawin kung naubos na.
Hindi lahat mabibigyan.
Sa dami ng nangangaylangan.
Maghintay ka lang.
Baka sa susunod ikaw naman.
At FYI mare… pare
Hindi isang karapatan
ang bigyan.
Ang tanong kasi –
Bakit kaylangang mong manghingi?
Bakit kaylangan mong bigyan?
Bakit kaylangan mong iaasa ang iyong buhay
sa limos, sa donasyon, sa bigay?
Walang-wala ka ba talaga?
Sobrang gipit?
Sa gutom mamimilipit
Kapag walang relief?
Eh bakit nagkaganoon?
Bakit hindi mo ito pinaghandaan?
Bakit sa halip na ikaw ang tumulong
eh ikaw pa ang dapat tulungan?
Bakit ang pagkaing ihahandog mo sa hapag…
Ang kanin at ulam na isusubo ng asawa mo’t mga anak.
Eh kaylangan mong iaasa kay mayor o kay kap?
Noon kasing wala pang COVID…
Noon kasing wala pang krisis…
Ano ang ginawa mo? Papetiks-petiks.
Painom-inom… patong-its tong-its.
Kaya hayan tanging ang pag-asa mo ngayon eh relief.
Makikapagkagalit ka
dahil sa ilang piraso ng noodles at sardinas,
dahil sa ilang kilo ng bigas.
Nasaan ang iyong dignidad?
Paano kung ang krisis matagal matapos?
Paano kung ang gobyerno wala na sa iyong ilimos?
Paano kung wala nang magbigay ng noodles at sardinas?
Paano kung wala nang magpamudmod ng bigas?
Ano na?
Game over ka!
Nganga!!!
At iyon namang ilang tao diyan
Na alam nating may mapagkukunan
Bakit pati kayo eh gusto pang maambunan?
Bakit pati kayo eh kaylangan pang tulungan?
Mare… pare
Ikaw na de-kotse
Wala na ba kayong bigas?
Talaga lang ha.
Sawa ka na ba sa baka at salmon
Sawa ka na ba sa hamon
Sa sobra bang sarap ng ulam ninyo
kaya sa noodles at sardinas nasabik kayo?
CORONAng Tinik
CORONAng tinik
Bumaon ka sa aming anit.
Pangamba ang iyong hatid
Sa buhay namin ika’y balakid.
CORONAng tinik.
Kami’y naghihinagpis!
Sa takot ay alumpihit!
Heto kami’t nagkukulong lang sa silid,
Nangangambang kami’y iyong madagit,
Nandiyan ka lang kasi’t aali-aligid.
CORONAng tinik
Lubha kang malupit.
Wala kang kasing-bagsik!
Kay kamatayan ika’y nagpagamit,
Nagsilbi kang kanyang karit.
Oh mahabaging Amang nasa langit
Kami’y naninikluhod… tumatangis
Tanggalin ang CORONAng tinik
Na sa aming ulo’y nakasabit.
Pain’s But a Myth
Tricked by Eros, I was brokenhearted.
In anguish and torment oh my soul screamed.
“Journey to my dreamland,” Hypnos muttered,
“Drown your misery in the lake of dreams.”
Dionysus countered, “Visit my vines
There feast upon my sweet magical grapes
Submerge your anguish in the lake of wine
Let the spirits engulf all of your cares.”
Aphrodite said, “I will bring Helen
She can kiss your anxieties away,
Play with her in Dionysus’ haven
While I’m holding Menelaus at bay.”
And when Thanatos arrived he whispered,
“Down there anxieties have no domain
Now, hold tight my hands, waiting is Hades
Let death vanquish all your distress and pain.”
Rhea came last, took my hand and she smiled.
Oh her turret crown beamed comfort and ease.
On her laps I just cuddled like a child.
Then she whispered, “My child… pain’s but a myth.”
Halik Sa Pisngi
Nagpaliwanag.
Humingi ng tawad.
M.A.D. LIGAYA
M.A.D. L I G A Y A 