Advertisements

Category Archives: Prose and Poetry

Why Do I Write?

HARDPEN'S PORTFOLIO

hardpen

Why do I write?

Is it to impress?

I don’t write to impress. I’m well aware of the fact that my skills in writing are nowhere near excellent. I am not even halfway my journey to excellence in writing. I am not sure if I’ll get there before I breathe my last. I have a long long way to go. Perhaps I may need a dozen of lifetimes (or more) in order to surpass the accomplishments of the likes of William Shakespeare, Elizabeth Browning, George Bernard Shaw, Leo Tolstoy and the likes.

So, why do I write then?

Do I write in the hope that I earn money and become famous?

Not even!

Fame and money are not my primary motivations for writing. Of course I need money. It’s hypocritical to say that I don’t like to have additional numbers to the farthest north of the first digit in my bank…

View original post 1,361 more words

Advertisements

On Being A Poet

It’s not easy.

For me, the literary genre most difficult to produce is the poem. Imagine putting together the elements of meter, rhyme scheme, sound and imagery… weaving your words together metaphorically  and figuratively.

My best poems are written in Filipino. I’ve been trying to write good ones in English but I have to admit it’s a mighty struggle. I’m not sure if for example the following quatrain makes sense:

Whisper your woes on the flicker
Cover it with dried leaves and twigs
Whisper till the flame grows taller
Let it burn your anguish and grief

I have no problem with free-verse but my dream is to walk gloriously  the “rhymed” and “metered” path while holding the hands of either Erato or Euterpe.

One time I tried to mix Greek mythology and poetry and this is what came out:

“Pain’s But a Myth”

Writing stories is just as difficult because mixing in a bowl  the elements of fiction within the bounds of the plot  is not a walk in the park.  But fiction writers have the luxury of using a lot of pages to serve their purpose. Leo Tolstoy needed more than half a million words for his novel “War and Peace.”

Conversely, a poet has a single page, sometimes not even the whole of it, to capture vivaciously and vividly the emotions and thoughts pervading within or around him. The Japanese, through their Haiku, would do it in a single-stanza poem with three lines consisting of a total of 17 syllables.

What adds difficulty when poets thread the rhyme zone is that they can not walk the path of sadness while wearing a smile. Neither can they frolic in the lake of happiness while riding the canoe of sadness.

Pain begets pain, joy engenders joy. This is seemingly the prevailing mood in the realm of poetry. Rare are the crying clowns who can masterfully inject sadness into the veins of their poems while they are cracking a joke.

The melancholic lyre sounds best when played by a poet who in one way or another licked some emotional wounds sometime ago in a desolate room. On the other hand, the trumpet of merriment can best be blown by a poet who has journeyed the clouds of ecstasy.

But life is a masterful musician who teaches poets to play both the melancholic lyre and the trumpet of merriment. Life enables a poet to play any of the said instruments at any given time.

If a poet intends to paint his canvas with gloom then he can easily prick an old emotional wound until it bleeds sadness. He can walk down memory lane and revive the pains inflicted by either a person or an event he would rather forget. That’s not masochism but rather a form of sacrifice, the poet ought to feel what he intends to write.

If it is the rainbow needed in his canvass then exactly the opposite of the foregoing he must be doing.

That‘s the beauty of being a poet. Poets can switch with ease to any emotions that they desire. Like an actor in a theater, crying one moment then in a jiffy burst into laughter.

Sometimes poets get misconstrued. When a poem tackles sadness and regret for losing someone the readers would think that the poet still loves and wants that someone back. Worse, the person who felt alluded to may either be excited or feel vindicated.

Lest we forget that poets are men of arts who write for art’s sake. Undoubtedly, they draw inspiration from someone or something. They need a motivation in pursuance of their art. But as it is, the end is the art and the motivation is but the means to achieve the end.

And what is the reward the poet receives for writing a poem? The reward is the poem itself. No reward can be sweeter than the poem that the poet chisels into perfection.

As to whether or not a poet  who writes a poem of gloom and bewail is sad and regretful, only he knows. Who knows it may be Melpomene who visited him in his dreams.

Source: On Being A Poet

Kabilin-bilinan ng lola…

tsismisan

Heto na ang mga matalinhagang payo ni lola na pinadaloy sa apatang taludturan. Patula kang pagpapayuhan ng lola. Sundin mo ito kung ayaw mong mahagupit sa puwit gamit ang mabilog at mahabang sanga ng bayabas.

Simulan mong basahin…patikim-tikim. Pilitin mong gustuhin… ang mga payo ni lola. Hangga’t ang mga payo n’ya sa isip mo humukay ng malalim… hangga’t mahirapan ka nang  tanggalin. Parang bisyo. Hala sige… LAKLAK na.

————————————————
grandma4 INGGIT NA EH GALIT PA…
————————————————

Pakawalan mo na ang kimkim na galit
Iya’y anay na sumisira ng isip.
Ibuga sa hangin nalanghap mong inggit
Lason iyang papasikipin ang dibdib.

_____

H’wag manibugho sa kapitbahay na mayaman,
H’wag piliting sumabay sa kanyang pamantayan.
Gumasta ka’t pumorma ayon sa kakayahan –
Sa biyayang meron ka matutong masiyahan.

_____

Pababa ang paa nila’y h’wag hilahin,
Bagkus kamay nila’y pataas batakin.
Inggit at galit sa limot ay ilibing,
Tagumpay pwedeng sabay ninyong abutin.

_____

Galit parang naglalagablab na uling,
Kapag ‘di bibitiwan puso’y papasuin…
Kapag sa dibdib patuloy na kinimkim,
Katahimikan ng isip tutupukin.

_____

Kapag ang kapatid may biyayang nakamit,
Nanggagalaiti ka ba mata’y naniningkit?
Nagdadabog ka ba dibdib ay naninikip?
Sa ganyan ang tawag ay… matingding inggit!

_____

Ang inggit ay parang batong nakadagan sa isip.
Galit nama’y parang tinik… nakabaon sa diddib.
Mga ito’y hadlang upang ikaw ay matahimik…
Kapag ‘di maiwaksi ligaya’y ‘di makakamit.

_____

Maging masaya, kapag kapwa mo ay nagtagumpay
Magalak na narating, pangarap nilang pinanday
Huwag dahil sa inggit, sa sahig ika’y maglupasay
Bumangon ka at mangarap, pilitin ring magsikhay.

————————————————
grandma4 SA MAKAKATING DILA…
————————————————

May isang hayop mailap at mabangis.
Ito’y dila mong nasa loob ng bibig.
Kontrolin mo yan… itali ng mahigpit
Nang hindi magulo, buhay mong tahimik.

_____

Dila nati’y matalas parang patalim,
Napakadaling manugat ng damdamin.
Kaya nga’t anuman, ang nais sabihin
Pag-isipang mabuti, bago bigkasin

_____

Bakit kapintasan laging sisilipin –
Kung may maganda namang pwedeng purihin.
Bakit pagkukulang pilit hahanapin –
Ngunit ang kabutihan ayaw pansinin.

_____

Kawikaang kapag makikitid ang utak…
Tao ang paksa kapag sila ay nag-usap,
Sa saliw ng tsismis sila’y umiindak,
Makakating dila’y makasira ang hanap.

_____

Bakit parang ikaw ay nasisiyahan?
Kung ang kapwa-tao mo’y sinisiraan.
Bakit parang ika’y naliligayahan?
Kapag iba’y nakalasap ng kabiguan.

————————————————–
grandma4 IKAW NA PERFECT…!
————————————————–

Mataas mang antas sa buhay narating…
Ilan mang kurso kinaya mong tapusin…
Matalino ka man maganda o magaling…
Wala kang karapatang kapwa ay hamakin!

_____

Sariling kahinaan bakit ayaw tanggapin,
Ikaw na ang nagkulang ayaw mo pang umamin.
Kadalasan kasi na sa sarili ang tingin,
Ay walang bahid-dungis at walang kasing-galing.

_____

Aming salaming nakasabit sa dingding,
Samo ko ay laging ibulong sa amin,
Na dungis ng iba ay bago  punahin…
Uling sa mukha nami’y dapat  linisin.

———————————————
grandma4 KAYBIGAN BA KAMO?…
———————————————

Bulong ng kaybigan bago paniwalaan,
Kabilang panig iyo munang pakinggan.
Gamiting maayos timbangan ng katwiran,
Kung sino ang tama iyon ang panigan.

_____

Kaybigan mo ay matamang kilatisin,
Tunay na pagkatao dapat alamin,
H’wag papanigan masama n’yang gawain,
Kabuktutan niya’y tulungang baguhin.

————————————————
grandma4 PALASIMBA PALA HA…
————————————————

Salita ng Lumikha ay dapat nating gamitin
Upang Siya ay pasalamatan at purihin
Huwag gamitin upang husgahan at sindakin
Mga kapwa mo taong hindi kayang mahalin

sikat-ang-pinoy-wala-ka-sa-lolo-ko-juan-tamad

——————————————————-
grandma4 MANGARAP KA’T MAGSIKAP…
——————————————————

Nakataas na ang iyong layag
Sagwa’y handa nang muling isikad
Lalakbayi’y malawak na dagat
Sisisirin pangarap na perlas

_____

Gaano man katayog pangarap natin
Matarik man ang bundok na aakyatin
Bukod pa sa anking talino at galing
T’yak ang tagumpay kapag nanalangin

_____

Sa sariling hulmahan pangarap ay hubugin
Ukitin ang tagumpay, at sa Diyos manalangin
Huwag umasa na swerte ay kusang darating
Magpagal at magsikhay, pangarap ay tuparin

_____

Upang maabot minimithing pangarap
Magsikap ka at piliting makalipad
Iyong ikampay sariling mga pakpak
Sa bumbunan ng iba ay huwag yayapak

_____

Mahirap akyatin matarik na bundok
Pawis tagaktak manginginig ang tuhod
Subalit kapag nakarating sa tuktok
Tanawi’y lulunurin matinding pagod

_____

Mataas pa ang bundok na aakyatin
Maraming pagsubok pa ang susuungin
Matindi mang panganib ika’y subukin
Patuloy ka lamang sanang  manalangin

_____

Hindi magugutom and taong masipag
Tiyak ang tagumpay kapag nagsisikap
Ngunit kung ika’y kalahi ni Juan tamad
Buhay mo ay babaon sa dusa at hirap

_____

Hindi kasalanan ang maging mahirap
Ang kasalanan ay ang hindi magsikap
Swerte mo’y hindi nakaguhit sa palad
Perlas itong dapat ay sisirin sa dagat

_____

Walang maghihirap kung walang tamad
Kapag batugan ka’y hindi ka uunlad
Kaya’t kung sa buhay ay nais umangat
Magbanat ng buto at laging magsikap

_____

Bangka mo’y patuloy naglalakbay sa dagat
Katig ay matibay unos man ay humampas
Ang sagwan mo’y ikampay hangga’t may lakas
Hintayin mo hanging iihip sa layag

———————————————
grandma4 MANGARAP,  PERO…
———————————————

H’wag gumapang sa balag ng alanganin
H’wag kakapit sa punyal na ubod talim
Paninindigan dapat na pagtibayin
Tatahaking daan dapat ay tuwirin

_____

Kapag sa Panginoon mananalangin
Kapag ng biyaya ikaw ay  humiling
H’wag kang tumunganga’t milagro’y hintayin
Pagpaguran biyayang nais tanggapin

_____

Sa tala’y h’wag ibulong ang iyong hiling
Wala itong tenga upang ika’y dinggin
Kakahinatnan h’wag sa baraha silipin
Buhay ay ‘di sugal, h’wag mong balasahin

———————————————
grandma4 TAGUMPAY…
———————————————

Sa timbangan mo tagumpay ay sukatin
H’wag panukat ng iba ang gagamitin
Sa sariling hulmahan pangarap buuin
Iukit mo sa bato h’wag sa buhangin

_____

Panuntunan ng iba ay h’wag gagamitin
Kung ang tagumpay ay nais mong sukatin
Matarik man ang bundok na dapat akyatin
Dapat mong iukit landas na tatahakin

_____

Bunga ng tagumpay ay ubod ng tamis
Kung puno’y dinilig ng dugo mo’t pawis.
Ang lasa nito’y parang apdong kay pait
Kung luha ng kapwa ginamit mong pandilig

_____

Sa ano mang tagumpay na iyo nang narating
Magbulay-bulay ka nga’t sarili ay tanungin
Langgam ka bang nagsikhay sa liwanag at dilim
O dili kaya’y lintang kumapit sa patalim

_____

Tagumpay ay hindi pwedeng namnamin
Kung nanlamang ka kaya mo narating
Milyon-milyon ay madaling gastahin
Kung sa pagnanakaw ito nanggaling

_____

Kay tamis ng tagumpay kapag nakamtan
Nang walang taong ginamit o tinapakan
Masarap magtampisaw sa karangyaan
Kung salaping gamit ay pinagpaguran

_____

Tamis ng tagumpay bago mo lasapin
Magbulay-bulay at sarili’y tanungin
Saan ba tumapak nang tagumpay sungkitin
Sa bumubunan ba ng kapwa-tao natin?

———————————————
grandma4 KAPAG SINUBOK…
———————————————

Ngiti mo ay ‘di maikubli ang kalungkutan
Sa mata’y banaag sakit na nararamdaman
Kung ang luha ay dadaloy hayaan mo lamang
Araw mo’y sisikat din matapos ang tag-ulan

_____

Bagwis sana ay patuloy lang na ikampay
Salubungin man ng unos ay h’wag maglulubay
Ibuhos ang lahat-lahat h’wag manlupaypay
Sa dulo ng bahaghari ginto’y naghihintay

_____

Malakas man ang bagyo humuhupa rin
Tiyak hihinto malakas nitong hangin
Tikatik nitong ulan pagtila’y hintayin
Panibagong araw ay tiyak na darating

_____

Sa pagkalugmok ay bumangon kang pilit
Muling ikampay ang nabali mong bagwis
Liparin ang malawak na himpapawid
Sariling tadhana sa langit iguhit

_____

Sanga-sangang daan man aking lalakbayin
Panganib at pagsubok tiyak susuungin
Kwento ng buhay hindi pwedeng pigilin
Maraming kabanata pa ang susulatin

———————————————
grandma4 HETO PA IBA…
———————————————

Ang isipa’y parang kulay na ‘di kukupas
Kapag ginamit lalo itong tumitingkad
Ang isip mangangalawang na parang itak
Kapag ‘di ginamit mawawala ang talas

_____

Likas ang pagtulong ng pusong busilak
At walang kapalit itong hinahangad
Hindi nagbibilang hindi nanunumbat
Hangal ang hindi dito’y magpasalamat

_____

Respeto’t pasalamat ay magkatulad
Mga ito’y kusang-loob igagawad
Ibinibigay lang kung karapat-dapat
At kung ayaw naman ay h’wag manunumbat

 

———————————————
grandma4 TANDAAN…
———————————————

Kay sarap ng buhay na tahimik at payak
Lalo na kung puso’t isipan ay panatag
Landas ay ituwid patuloy na magsikap
Saya’y lubos kapag mithi’y natutupad

_____

Ang palagian natin sanang isipin
Ano man ang gawin at ating sabihin
Ang mga ito’y nagsisilbing salamin
Ng taglay at tunay na pagkatao natin

_____

Kung kapwa mo tao ika’y iniiwasan
Nagsisilayo mabubuting kaybigan
Panahon na upang iyong pag-isipan
Ano ba ang iyong naging pagkukulang

_____

Matagumpay ka man at sobra-sobrang magaling
Paa sa lupa’y lagi mo sanang pasasayarin
Huwag kang lilipad at umikot na parang hangin
Ipo-ipong malilikha ‘di mo kakayanin

Source: Kabilin-bilinan ng lola…

%d bloggers like this: