(Inspired by Bruno Mar’s “When I was Your Man”)

Kamang higaan ko biglaang lumuwag
Walang katabi’t sa aki’y yumayakap
Kanta natin noon na dulot ay galak
Kapag ngayon nadinig ako’y naiiyak

Kapag pangalan mo’y aking nadidinig
Magugunita naglaho mong pagibig
Walang magagawa kundi ang pumikit
Luha’y aagos magsisikip ang dibdib

Kung yakap sa iyo’y aking hinigpitan
Kung panahon ko sa iyo’y inilaan
Kung ng bulaklak kita ay hinandugan
Baka sakaling ako’y ‘di mo iniwan

Nakalimutang kita’y pahalagaan
Pinabayaa’t hinayaang masaktan
Hinayaang magdusa’t mata’y luhaan
Kaya’t nagpasya ka na ako’y iwanan

Nang mawala ka kita’y pilit hinanap
Ninais kong sa iyo’y magpaliwanag
Nanalanging hindi pa huli ang lahat
Tanggapin muli ako at mapatawad

Sa pasyalan natin kita’y pinuntahan
Nagbakasaling kita’y matagpuan
Sa nasumpungan labis akong nasaktan
Yakap ka ng iba’t masuyong hinahagkan

Venomous pain the Algea injected
In anguish and torment my soul screamed
“Journey to dreamland” Hypnos muttered
“Drown misery in my lake of dreams.”

But Dionysus countered “Visit my vines,
Feast upon my sweet magical grapes
Submerge anguish in the lake of wine
Dream not in languor but while awake.”

Aphrodite said “I’ll bring Helen
She can kiss your anxieties away,
Frolic with her in Dionysus’ haven
While I hold Menelaus at bay.”

When Thanatos arrived he whispered –
“Down there anxieties have no domain
Hold tight my hands waiting is Hades
Let death vanquish distress and pain,”

Rhea came last took my hand and smiled
Her turret crown beamed comfort and ease
On her laps I cuddled like a child
Then she told me “Pain’s but a myth.”

(Inspired by John Farnham’s “Please Don’t Ask Me”)

Tatanungin mo pa ba laman ng isip
Batid mong ‘ngalan mo dito’y nakaukit
Batid mong masidhi ang aking pananabik
Na makita ka’t mayakap nang mahigpit

Tanong mo ay bakit ‘di kita lapitan
Kung sabik ako’y bakit ‘di kita hagkan
Sa halip yumakap kita’y nilayuan
Takot na pagtangi ko’y iyong malaman

Sa gabi ang diwa ko’y gising na gising
Ngiti mo’y ilaw sa silid kong madilim
Pagpikit ng mata’y kita na’y kapiling
Nagkukunwari na pwede kang angkinin

Sa pagkukunwari’y lalo lang nasasaktan
Ngunit hindi pwede na iyong malaman
Kaya’t mahal man kita’t pinananabikan
Sapat nang sa malayo kita’y pagmasdan

Kung bakit sana ay h’wag akong  tanungin
Kung mahal kita’y bakit ayaw kong sabihin
Kung malaya lang akong kita’y ibigin
Pagmamahal sa ‘yo di ibubulong sa hangin