Advertisements

Category Archives: Fiction

Por Hora

busy“Nandiyan na ba ang kapatid mo?” ang tanong ni papa.

Umiling lamang ako bilang kasagutan.

Pulang-pula ang mukha ni papa at tila naglaho ang ano mang bakas ng ngiti sa kanyang mga labi. Nagsasalimbayan ang mga kunot sa kanyang noo. Nag-atubili tuloy akong abutin ang kanyang kamay upang magmano katulad ng nakagawian namin ng bunso kong kapatid na si Athena tuwing si papa’y dumarating.

“Ano ba ang ginawa ni Athena at kaylangan ko pang magpunta sa principal’s office bukas? Sabi ni Teddy na wala namang meeting. Di ba’t mahigpit kong bilin sa inyo na ayaw na ayaw kong maaabala dahil sa mga walang kapararakang bagay? Mahalaga ang bawat oras ko.”

Ako man ay wala ring nalalaman tungkol sa kung ano ang ginawa ng kapatid ko sa school. Siguro seryoso dahil  kinakaylangan pang papuntahin si papa doon. May sinaktang kayang kaklase si Athena? Pero hindi naman mapusok na bata ang kapatid ko. Masayahin nga siya’t malambing. Lalong hindi naman siguro siya nagnakaw. Binibigyan kami ni papa ng pera araw-araw bukod pa sa pwede kaming kumuha ng kahit anong pagkain at prutas na nasa lamesa at refrigerator.

Ang napansin ko lang nitong mga huling araw eh parang matamlay at malungkot si Athena.

“Marco!”

“Po?!”

“Pakisabi nga kay ate Flora at na tawagan ang principal ng school. Pakitanong kamo kung pwedeng ngayon na lang ako magpunta doon. Hindi ako pwede bukas, may mahalaga pala akong meeting.”

“Ah papa, nagpunta po sa palengke si tita Flora. Ako na lang po ang tatawag.”

Tinanguan lamang ako ni papa. Ayaw pa rin siyang tantanan ng mga kunot sa kanyang noo. Parang naka-drawing na iyon doon.

Dalawang bagay lang kung bakit ayaw na ayaw ni papa na magpunta ng school sa ano mang kapalpakang gawin namin ni Athena doon. Una , abugado siya at maganda ang reputasyon niya sa komunidad. Pangalawa, napakahalaga ng oras para sa kanya. Ayaw niyang aksayahin ang oras sa mga bagay na walang katuturan. Napakadami niya kasing kliyente. Ang dami niyang hawak na kaso.

Kapag darating nga siya ng bahay matapos kaming magmano sa kanya ay hahalikan laman niya kami at didiretso na siya sa kwarto o sa kanyang library. Pag-gising naman namin sa umaga ay wala na siya. Ang magaasikaso na lamang sa amin ay si tita Flora, ang matandang dalagang pinsan ni mama. Ang naghahatid-sundo naman sa amin ay si kuya Teddy, ang driver-bodyguard ni papa. Pagkahatid niya kay papa sa opisina ay babalik siya dito sa bahay upang dalhin naman niya kami sa school.

Matagal na kasing patay si mama, tatlong taong gulang lang daw ako noon. Namatay siya pagkapanganak kay Athena.

Sabi ni tita Flora na napakasakit para kay papa ng pagkamatay ni mama. Kaya kung masipag na siya dati sa trabaho ay dumoble pa ang sipag nito. Isinubsob daw ni papa sa kanyang trabaho ang kanyang sarili. Sa eksaktong salita ni tita Flora eh parang naging “therapy” daw para kay papa ang trabaho. Hindi ko alam kung ano ibig sabihin nun.

Parang ayaw na daw ulit pang mag-asawa ni papa. Iyong ang sabi ni tita Flora sa amin kaya nga Grade 6 na ako at ang kapatid ko ay Grade 2 na eh wala kaming nakikitang idine-date si papa.

Mabuti na lang at hindi kami iniwan ni tita Flora mula nang maulila kami sa ina. Siya na ang nagsilbing nanay… at tatay namin. Si papa ay napakadalang kaming kausapin. Minsan habang pumapasok siya ng bahay eh may nakasalpak pa na telepono sa kanyang tenga at habang papunta siya ng kwarto. Kinabukasan na namin siya ulit makikita – sa lamesa at habang kami’y kumakain eh kung hindi cellphone ang hawak niya eh diyaryo.

“Papa, pwede ba tayo mag-usap?” ang tanong ni Athena minsan.

“Naku anak, pasensiya na ha… nagmamadali ang papa. May nagpa-schedule sa aking makipagusap mamayang alas-diyes.” Sayang iyon anak, isang libo kada oras pa naman ang ibabayad sa akin ng kliyenteng iyon.”

Matapos kaming halikan ni papa eh nagmamadali siyang umalis, kasunod si kuya Teddy.

“Hayaan mo Athena, mamayang gabi pagdating ni papa mo eh sabihin kong bigyan ka ng oras para makapag-usap kayo.” ang pangako ni tita Flora kay Athena.

“Ang mahal pala ng bayad nila kay papa kung gusto nila siyang kausapin.” ang sabi ng bunso kong kapatid.

“Ganoon talaga kapag sikat na ang abogado, nagiging mahal ang bahay kapag kakausapin mo sila o kukunsulta ka.” ang sagot naman ni tita Flora.

At mula noon halos tuwing umaga ay tinatanong ni Athena si tita Flora kung pumayag si papa na kausapin siya at ang laging sagot ay, “Pasensya na Athena, sobrang dami ng appointments ng papa mo.”

Ganoon ka-busy ang papa kaya kahit sa mga parents’ meetings eh si kuya Teddy  ang madalas dumalo. Akala nga ng ibang mga kaklase namin ni Athena na siya ang tatay namin.

“O Marco, ano ang sinabi ng principal?”

“Okay daw po, bago lang daw sana mag alas-kuwatro eh makarating daw kayo doon. Ang kakausap daw po sa inyo ah iyong adviser ni Athena at ang guidance counselor.” ang sagot ko kay papa.

“Sige. Magu-UBER na lang ako. Pakisabi kay Teddy na pagkahatid niya dito kay Athena ay balikan niya ako doon sa school at didiretso pa kami sa isang appointment ko mamayang gabi.”

“Opo pa.”

“Pakisabi rin kay ate Flora na huwag munang patulugin si Athena hangang hindi pa ako dumarating. Ano mang problema ang ginawa niya eh dapat ipaliwanag niya sa akin ng mabuti mamaya. Mapapalo ko yata ang kapatid mo sa unang pagkakataon.”

Lumabas ng bahay si papa nang tumigil sa harapan ng bahay ang tinawagan niyang  taxi ng UBER.

Lagot si Athena nito. Namamalo talaga ang papa. Mula pagkabata ko ay baka apat o limang beses na niya akong pinadapa at pinalo ng tsinelas sa puwit dahil sa aking kalikutan at kakulitan

Pagkatapos nun ay laging ipinapaliwanag sa akin ni tita Flora kung bakit ako pinalo. Noong Grade 3 pa ako huling napalo ni papa.

Ano nga kaya ang nangyari? Kay hirap isiping may kalokohang gagawin si Athena. Hindi siya makulit at malikot katulad ko. Napakayumi at napakalambing ng kapatid ko. Baka naman “cutting classes” lang. Baka matapos ang recess eh naglaro silang magkakaibigan at late silang bumalik sa klase.

*****

Dumating si Athena labing-limang minuto pagkaalis ni papa. Matamlay ito. Maaring pagod o may dinaramdam. Matapos akong halikan sa pisngi  ay dumiretso ito sa kanyang kuwarto.

Maya-maya’y dumating na rin si tita Flora.

“Marco, nandito na ba si Athena?”

“Opo tita! Nasa kwarto. Parang pong walang ganang magkikilos.”

“Ganun. Bakit kaya? Baka lalagnatin. Teka ipagtimpla ko ng juice tapos puntahan natin sa kwarto niya.”

Habang inihahanda ng tita Flora ang mga dadalhin sa kwarto ni Athena ay sinabi ko sa kanya ang mga nangyari habang nasa palengke siya.

“Marco, sigurado ako ano man ang dahilan at pinapapunta sa school ang papa mo eh hindi dahil may ginawang kalokohan o may sinaktan ang kapatid mo. Tingin ko may ibang dahilan.”

“O baka naman tita eh may nangbu-bully pala kay Athena ah.”

“Ready na itong juice at mga prutas, tara na sa kwarto ng kapatid mo.”

*****

Nakaawang ang pintuan ng kwarto ni Athena nang pinuntahan namin ito. Dahan-dahan kaming pumasok. Nakahiga ang kapatid ko. Nakasuot pambahay na.

“O tita…kuya! Wow juice at mga favorite fruits ko.”

“Anak… kumusta ka? May masakit ba sa iyo?”

“Tita wala naman po. Napagod lang ako sa PE namin. Tinuruan kasi kami ng isang bagong sayaw.”

Nakahinga ako ng maluwag nang sabihin iyon ng kapatid ko.

Sumandal sa ulunan ng kama si Athena at sinimulang kainin ang mga prutas.

“Ah, Athena. Kumusta naman ang school. Meron ka bang gustong sabihin sa amin? Ang tanong ni Aling Flora.

“Ha? Eh… wala naman po. Wala naman pong problema sa school. Bakit po ba?”

“Athena, baka may nambu-bully sa iyo doon ha. Sabihin mo lang sa akin.” ang wika ko.

“Hay naku kuya, paanong may mangbu-bully sa akin sa school eh alam nilang attorney si papa at may malaki at matabang grade 6 pa akong kuya doon”

“Heto naman, ipinangalandakan pa iyong mataba.”

“Ay… sorry kuya. Chubby lang pala.”

Nagkatawanan kami matapos sabihin iyon ng kapatid ko.

“Pero anak napansin ko lang ha. Parang matamlay ka yata nitong mga nakaraang  araw. May problema ba?”

Hindi agad makasagot si Athena.

“May gusto ka bang sabihin bunso?” ang tanong ko.

“Wa…wala naman kuya… tita. Parang nami-miss ko lang kasi si papa. Gusto ko siyang kausapin. May gusto akong sabihin. Kaya lang lagi naman siyang busy.”

Naiintindihan ko ang nararamdaman ni Athena. Ako man ay gustong-gusto kong kausapin si papa minsan kaya lang parang wala nga siyang panahon para sa amin.

“Kuya, pahiramin mo na lang ako ng P100 o.”

“Oh… bakit? Aanhin mo pera?” ang tanong ko.

“Basta kuya pahiramin  mo ako ng P100. Sige na.”

“Okay… okay. Sandali lang, kukuhanin ko lang sa kwarto iyong pitaka ko.”

“Huwag na Marco. May pera pa ako dito.”

Iniabot ni tita Flora kay Athena ang P100.

Nangiti si Athena nang tanggapin ang perang bigay ng tita Helen. Bumangon mula sa kama at kinuha ang kanyang bag. Inilabas ang hindi ko matantya kung ilang dadaanin at binilang.

“Hayan… sa wakas nakumpleto ko na ang perang kaylangan ko.

“Para saan ba iyan?” ang tanong ni tita Flora.

“Secret!!!”

Pagkatapos niyon ay inilagay ni Athena ang pera sa bulsa ng suot niyang shorts.

“Tita ilalabas ko na lang po ito meryenda ko. Manonood po ako ng TV.

“O sige na bunso ako na lang ang bibitbit nito.” ang sabi ko kay Athena.

“Ay ang bait naman ng kuya ko. Thank you po!”

*****

Magaalas-otso na nang dumating sina papa at kuya Teddy. Kasalukuyang kumakain na kami ng hapunan.

Binuksan ni papa ang refrigerator. Hindi pinansin ang pagbati namin sa kanya. Para lamang kaming mga estatwang dinaanan niya. Si kuya Teddy naman ay naupo upang sumalo sa amin.

Dala ang isang baso ng malamig na tubig eh umupo si papa sa tabi ni Athena.

“Athena bakit mo ginawa iyon?” ang tanong ni papa kay Athena.

“Ang… ang alin po papa?”

Mabilis na tinungo ni tita Flora ang kinauupuan ni Athena. Tumayo siya sa likod nito hawak sa magkabilang balikat.

“Kinausap ako ng guidance counselor at adviser ninyo. Bakit sa palagay mo ako pinapunta doon at kinausap.”

“Papa…”

“Bakit ka nangutang ng pera sa mga kaklase mo? Bakit mo ginawa iyon Athena?  Nakakahiya!”

Napayuko na lamang si Athena.

“Sorry po papa. Babayaran ko naman po sila ng unti-unti mula sa baon na binibigay ninyo sa akin.”

“Eh bakit kaylangan mong mangutang, binibigyan ko naman kayo ng pera araw-araw ah. Nagbabaon pa kayo ng pagkain.”

Nagsimula ng manggilid ang luha sa mga mata ni Athena.

Sumali na sa usapan si tita Flora. Tinanong si Athena, “Anak saan mo ba kasi gagamitin ang perang iyon?”

Habang dumadaloy ang mga tahimik na luha sa pisngi ni Athena ay sinabi niyang “Para po kay papa.”

“Ha!? Para sa akin?” ang gulat na bulalas ni papa.

Natahimik kaming lahat.

Tumayo si Athena mula sa kanyang kinauupuan at lumapit siya kay papa.

Mula sa bulsa ng shorts  ay dinukot ang mga dadaaning inilagay niya doon.

“Papa heto po ang pera. Bayad ko po. Isang libo iyan para sa isang oras ninyo.” Ang sabi ni Athena matapos ilagay sa kamay ni papa ang pera. “Gusto ko po kasi kayong makausap ng kahit isang oras lang. Makakwentuhan. Mayakap. Mahalikan. Mahal po kasi ang bayad ninyo bawat oras kaya isang oras lang po ang kaya kong bayaran. Pero okay na po sa akin ang isang oras na kasama kayo. Masaya na ako nun.”

Tumingin si papa kay tita Flora.

“Inipon ko po ang limang daan sa perang iyan last week… mula sa baon ko. Iyon pong apat na raan ay inutang ko sa mga classmates ko at ang isang daan ay bigay naman ni tita Flora.”

Napayuko si papa.

Hindi ako iyakin pero hindi ko mapigilan ang maluha. Ganoon din sina papa at tita Flora, maging si kuya Teddy.

“Kaylan ko po kayo pwedeng makausap papa? Hayan bayad na po ako. Ngayon na po ba? Sisimulan ko na po bang bilangin ang oras.”

Niyakap ni papa si Athena nang mahigpit at sa pagitan ng mga hagulgol ay sinabing “I am so sorry Athena. Patawarin mo sana ako anak.”

“Papa, galit ka ba sa akin dahil namatay si mama matapos akong ipanganak?”

“Ha? Anak, kahit kaylan hindi ako nakaramdam ng ano mang galit sa iyo dahil doon.”

“Talaga po papa?”

Lalong humigpit ang yakap ni papa kay Athena at parang batang humagulgol.

“Anak, maniwala ka sa akin. Hindi ako galit sa iyo. Mahal na mahal kita… kayong magkapatid… mahal na mahal ko kayo.”

Tumingin sa akin si papa at sumenyas na lapitan ko sila.

Lumapit ako’t ikinulong ko sila ni Athena sa aking mga bisig.

Lumapit din sa amin si tita Flora.

“Marco…Athena… hindi lang ninyo alam pero tuwing gabi kapag kayo’y tulog na tulog na eh halinhinang kayong pinupuntahan ng papa ninyo sa inyong mga kwarto.”

“Talaga po papa? Tuwing gabi eh nasa kwarto namin kayo?” ang tanong ni Athena.

Tumango si papa sabay halik sa pisngi ni Athena.

“Hay naku, tama na nga iyan. Ituloy na natin ang pagkain.” ang sabi ni tita Flora.

– W A K A S –

Advertisements

Lingon

(Isang Maikling Nobela)

smoke

Kapag naglalakad kang mag-isa sa gubat o sa isang madilim na eskinita at may pumaswit sa iyo eh huwag kang lilingon. Baka kasi ang  nasa likuran mo’y isang uri ng halimaw  na kung tawagin ay  sutsot. Ano man ang mangyari eh magpatuloy ka lang maglakad at huwag na huwag kang lilingon. Kung naniniwala ka sa Diyos eh magdasal ka. Ano man ang sabihin nila… gagayahin nila ang boses ng nanay, tatay,  o sino man sa mga mahal mo sa buhay… ano man ang gawin nilang pambubuyo eh huwag kang lilingon. Hindi ka nila gagalawin kung hindi mo ibabaling sa likuran ang iyong tingin.

https://madligaya.com/2018/07/28/lingon-1/

https://madligaya.com/2018/07/30/lingon-2/

https://madligaya.com/2018/07/31/lingon-3/

https://madligaya.com/2018/08/03/lingon-4/

https://madligaya.com/2018/08/07/_lingon-5/

https://madligaya.com/2018/08/12/lingon-6/

https://madligaya.com/2018/08/16/lingon-7/

https://madligaya.com/2018/08/18/lingon-8/

https://madligaya.com/2018/08/20/lingon-9/

https://madligaya.com/2018/08/21/lingon-10/

 

LINGON (10)

(Huling Bahagi)

hat man

Atungal ang isinagot ng sutsot na inakala naming lahat ay si Patrick.

“Huwag po ninyong saktan si Patrick.” ang sigaw ni Ella.

Iyon ang isang bagay na hindi ko maintidihan – bakit parang ipinagtatanggol pa ni Ella and halimaw. Si Jasmin man ay napatingin kay Ella ng sabihin iyon. Iyon ba’y pagtanaw lamang ng utang na loob dahil iniligtas siya noon ng sutsot na nagkunwaring si Patrick?

Meron nanamang mataas na alon na tumama sa amin. Humiwalay ang balsa sa bangka ngunit naiilawan pa rin ito ng spotlight. Nakita kong naggigirian sina Patrick at mang Kanor. Gulok ang hawak ni Patrick, punyal naman ang kay mang Kanor. Iniabot ni mang Kanor kay Tomas ang punyal at pagkatapos ay binunot niya mula sa puluhan nito ang kanyang gulok.

Patuloy ang pagatungal ng sutsot na nasa katawan ni Patrick.

Nakita kong si Gener ay may hawak na baril at pilit inaasinta si Patrick.

Umalingawngaw ang putok… isa… dalawa.

Hindi tinamaan ang sutsot. Malikot kasi ang bangka at ganoon din ang balsa dahil sa mga alon.

Nagsunod-sunod na ang mga matataas na along dumaan at naglaho na sa paningin namin ang balsa. Iniikot ni Gener ang spotlight sa bangka ngunit wala kaming makita.

Ang huling atungal na narinig namin ay parang kay layo na ng pinanggalingan.

Pinaandar ni Gener ang motor ng bangka pero ayaw. Ilang beses niyang sinubukan ngunit kung bakit sa pagkakataon iyon pa tila nasira ang makina.

Tuluyang ng umulan. Malakas.

Ginamit namin ang sagwan. Sinubukan naming hanapin ang balsa ngunit sa lakas ng hangin at alon ay wala kaming direksyong mapuntahan kundi ang pabalik sa pampang.

Paulit-ulit naming tinawag ang pangalan nina Tomas at mang Kanor hanggang sa maihatid kami  ng alon sa mismong breakwater. Nilampasan namin ang rampa hanggang sa sumadsad sa gilid ng dagat ang bankang sinasakyan namin.

Batid ko mang hindi pa tapos ang problema namin ay nakahinga ako ng maluwag nang sa wakas ay muli akong nakatapak sa buhanginang iyon.

Bitbit ang kanyang flashlight ay pinangunahan kami ni Gener patungo sa niyugan hanggang makarating  kami sa isang lumang bahay. Sumilong kami sa terrace nito. Nagpunta sa likuran ng bahay si Gener. Ilang sandali pa’y may maririnig na ugong ng isang makina at nakita naming nagliwanag sa terrace at sa loob ng bahay. Binuksan ni Gener mula sa loob ang harapan sa pintuan. Nagsipasok kami.

May isang kwarto at hiwalay na palikuran sa loob. Magkabukod ang kainan at salas. May mga kagamitan din. Halatang tinitirhan ang bahay.

“Pahingahan ito ng mga tagapagbantay,” ang sabi ni Jasmin. “Dito na tayo magpalipas ng magdamag.”

“Teka lang, may mga damit sa kwarto. Magpalit kayo.” ang sabi ni Gener habang hinuhubad niya ang suot na tunika at t-shirt.

Pinauna na ako ni Jasmin at nang ako’y lumabas sila naman ni Ella ang pumasok sa kwarto upang magpalit ng damit.

“Brod, baka kaylanganin mo ito.” Inaabot sa akin ni Gener ang isang mahabang gulok at pagkatapos ay nagsuot ng tuyong damit pantaas. “Benditado ang gulok na yan. Tatalab iyan sa mga sutsot.”

“Salamat! Ano na kaya ang nangyari kay Tomas at kay mang Kanor?”

“Bukas na natin siguro malalaman. Malaki ang kumpyansa ko sa aking ama. Marami na siyang napatay na sutsot mula pa noon.” ang sagot ni Gener na sa pagkakataong iyo’y nililinis ang kanyang baril. Kalibre .45 rin ang gamit niya.

Mahirap isiping tapos na ang pinagdadaan naming krisis hanggang hindi namin alam ang sinapit ng kaybigan ko at ng ama ni Gener… at kung buhay pa o patay na ang sutsot na umagaw sa katawan ni Patrick.

Binuksan ko ang bintanga ng bahay. Tila huminto na ang ulan.

Lumabas sa kwarto sina Ella at Jasmin. Pareho silang naka-shorts at t-shirt lang.

Dumiretso sa lutuan si Jasmin at sinabing “Magpapainit ako ng tubig nang tayo’y makapagkape.”

Nagsiupo kami sa sala habang hinihintay naming kumulo ang nakasalang na tubig.

Si Gener ay kung ilang beses na tumayo at bukas-sara Gener sa pintuan sa likuran at harapan at sinisilip ang paligid.

“Aray.” Si Ella iyon. “Sumasakit ang tiyan ko.”

“Gutom ka siguro.” Ang sabi ko kay Ella.”

“Siguro nga.” Ang sagot ni Ella. “Arrrayyy! Mukhang tumitindi ang sakit ah. Parang humihilab. Teka, punta lang ako ng CR.”

Nang makapasok ng palikuran si Ella ay binulungan ako ni Jasmin. “May boyfriend ba si Ella?”

“Oo, meron. Jeff ang pangalan.” Ang sagot ko. “Bakit mo natanong?”

“Kasi parang malaki ang tiyan niya. Parang buntis.”

“Tulong! Tulungan n’yo ako. Ang sakit ng tyan ko” ang sigaw ni Ella mula sa CR.”

Mabilis naming tinungo ang CR. Si Jasmin ang pumasok.

“Anong nangyari? Willy… Gener… dinudugo si Ella. Tulungan n’yo ako.” ang sabi ni Jasmin. “Ilabas natin siya dito.”

Nagtulong kami ni Gener na buhatin si Ella palabas ng CR. Inihiga namin siya sa sofa sa sala. Umaagos ang dugo sa mga hita niya. Namimilipit sa sakit sa Ella.

“Ella, lumalaki pa lalo ang tiyan mo.”

Nakita kong lumaki ngang bigla ang tiyan ni Ella. Parang may gumagalaw sa loob.

Sa pagkakataong iyon ay biglang bumukas ang pintuan ng bahay sa likuran. Nagulat kaming lahat.

Sina Tomas at mang Kanor ang pumasok. Basang-basa sila.

“Itay, salamat at buhay kayo!” ani Gener. “Napatay ba ninyo ang sutsot?”

Umiling si mang Kanor at sinabing “Bumaligtad ang balsa dahil sa alon. Lumubog kaming tatlo sa dagat. Lumangoy kami nit Tomas papuntang pampang. Mabuti’t buhay ang ilaw sa breakwater. Teka ano ba nangyayari dito?”

Nakita ni Tomas ang kalagayan ni Ella.

“Kuya tulungan mo ako. Napakasakit ng tiyan ko.”

Nilapitan ni Tomas si Ella. Napaluhod ito, mangiyak-ngiyak.

“Ano ba ang nangyari?” ang tanong ni Tomas.

Una’y tumingin lamang si Ella kay Tomas. Ayaw magsalita. Panay lang ang iyak.

“Ella,  magsalita ka. Ano ba nangyari?” si Tomas ulit iyon.

Parang alam ko na ang nangyari. Pinagtagni-tagni ko ang mga napansin ko mula pa doon sa kubo ni Patrick sa isla Miedo hanggang sa makaalis kami doon.

“Kuya… kuya!”

“Ano?.. Ella!!!

“May nangyari sa amin ni Patrick sa isla. Maraming beses. Hindi ko napigilan ang pangaakit niya sa akin.”

At mula sa harapan ng bahay ay narinig namin ang pamilyar na atungal ng sutsot.

Ang sutsot… si Patrick. Buhay.

Malakas na lagabog sa pintuan ng bahay ang sumunod sa atungal ng sutsot.

Ipinutok ni Gener sa direksyon ng pintuan ang kanyang baril. Tumigil ang paglagabog doon.

Umatungal muli ang sutsot.

“Kuya…kuya… hindi ko na kaya.”

“May mga sutsot sa sinapupunan ng kapatid mo.” ang sabi ni mang Kanor

“Tulungan mo ako kuya! Anong gagawin ko!!! Kuya!!!”

“Dapat mamatay si Ella bago lumabas ang mga sutsot sa katawan niya.” ang wika naman ni Gener at umakmang lalapit kay Ella.

“Teka… teka…teka… baka may iba pang paraan.” ang sigaw ni Tomas. Iniharang ang kanyang katawan sa nakahigang si Ella at itinutok sa mukha ni Gener ang hawak nitong punyal. Tinabihan ko ang aking kaybigan. Nakahanda ang aking gulok.

“Ganyan nga Tomas. Huwag mo silang hahayaang patayin ang kapatid mo. Willy, tulungan mo ang kaybigan natin.” Tinig ni Daniel ang ginaya ng sutsot. Tanaw ko ang halimaw mula sa bintana.

Nagpaputok uli si Gener. Nawala ang sutsot.

Mabilis kong isinara ang binatana.

“Kuya, hindi ko na kaya!!! Parang sasabog na ang tyan ko!!!”

Muling umatungal ang sutsot. Parang nagbubunyi.

Gamit ang pintuan sa likuran ay lumabas sina mang Kanor at Gener. Tumungo sa magkabilang direksyon ng bahay.

Ilang sandali pa’y nakarinig kami ng sigaw… atungal… putok… lahat ng iyon habang patuloy si Ella sa pamimilipit sa sakit.

Bumukas ang pintuan sa harap ng bahay.

Pumasok si Patrick.

Tutop ang tiyan. Dumadaloy ang kulay berde niyang dugo. Naglakad papunta kay Ella.

“Ella… Ella…”

Sa gitna nang pamimilipit ni Ella sa sakit ay parang gusto niyang bumangaon at salubungin si Patrick.

“Patrickkk!!!” ang sigaw ni Ella.

Isang putok pa ang umalingawngaw.

Bumagsak sa harapan namin si Patrick at mula sa kanyang likuran ay lumitaw  si Gener… nabitiwan nito ang baril at paluhod na bumaksak  sa sahig. Duguan.

“Gener!” ang sigaw ni Jasmin.

Nilapitan namin ni Jasmin si Gener. Nakatarak sa likod niya ang isang gulok.

“Jasmin, pa…patay na ang tatay. Hi… Hindi na rin ako magtatagal. Gawin mo ang sinumpaan mong tungkulin. Sa… sa ngalan ng Diyos.”

Pagkasabi niyon ay tuluyan nang bumaksak sa sahig si Gener. Patay na.

“Kuya… parang may kumakagat sa tiyan ko…kuya! Arrayyyy! Kuyyyaaa.”

Binunot ni Jasmin ang gulok na nakatarak sa likod ni Gener at sinugod si Ella sa upuang kinahihigaan nito. Gusto kong pigilan subalit sobrang bilis ng mga pangyayari.

Itinaas ni Jasmin ang hawak na gulok, akmang tatagain si Ella ngunit tila mas mabilis si Tomas. Sinalubong niya ng saksak sa tiyan si Jasmin.

“Patawad Jasmin. Kaylangan kong protektahan ang aking kapatid.” ang sabi ni Tomas habang nakayakap sa kanya si Jasmin.

Bago bumagsak si Jasmin ay kitang-kita kong naiwasiwas niya sa leeg ni Tomas ang hawak na gulok.

Napaluhod si Tomas. Tutop-tutop ang leeg. Nakatingin sa akin. May gustong sabihin subalit sa halip na boses eh dugo ang bumulwak mula sa kanyang bibig niya. Bumagsak siya sa tabi ni Jasmin.

“Kuuyyyaaaaa!!!”

Wala akong magawa kundi panoorin lamang lahat nang nangyayari.

Tigmak sa dugo ang sahig… pula… berde.

Kitang-kita ko ang paghihingalo nina Jasmin at Tomas.  Nadinig ko ang kanilang huling mga hininga.

Tila patay na rin si Ella.

Kitang-kita ko kung paaanong unti-unti pang lumalaki ang kanyang tiyan. Parang lobong hinihipan ng hangin.

Kitang-kita ko kung paano dahan-dahang tumihaya ang duguang sutsot na nasa katawan ni Patrick.

Naupo. Tumingin sa akin. Nakangisi. Ngisi ng nagbubunying demonyo.

Umatungal ang sutsot ng malakas kasabay ang parang pagputok ng tiyan ni Ella.

Gusto kong tumakbo pero parang nakapako ang mga paa ko sa sahig. Sumisigaw ako pero walang boses na lumalabas sa aking bibig.

Kitang-kita ko ang ilang sanggol na nasa ibabaw ng bangkay ni Ella… tatlo… apat… lima… hindi ko matiyak kung ilan. Mapuputi’t magaganda. Parang mga kerubin.  Nag-aaagawan sa mga lamang loob ng katawang pinanggalingan nila.

Napansin ako ng isa sa kanila.

Nanlisik ang mga mata… matang lumaki’t naging kulay itim.

Tumalon siya sa sahig. Gumapang dahan-dahan papunta sa akin. Nagsalubong ang aming tingin… kitang-kita ko kung paanong bigla itong naging parang usok. Hindi ko nagawang pumikit. Napasok niya ang aking mata. Pakiramdam ko’y parang may tumutulak  sa akin palabas sa aking katawan… papunta sa aking mata.

Sana’y ang lahat ng nangyari sa breakwater… sa isla Miedo… sa bahay na iyon ay hindi totoo. Sana’y ang lahat ay panaginip lamang.

Isa na lang ang pwede kong sandigan… ang Diyos.

Habang kami ng sutsot ay nagpapambuno sa loob ng aking katawan ay umusal ako ng panalangin. At nang parang lumalabas na ako sa aking katawan at ang mga  kamay ko’y talukap na lang ng aking mga mata ang hawak eh naramdaman kong may sumampal sa mukha ko.

Sinundan iyon ng isa pa.

“Hoy…Willy…Willy… gumising ka!”

Iminulat ko ang aking mata.

“Gising anak!”

Halos patalon akong bumangon. Ang aking ina ang gumising sa akin. Niyakap ko siya nang mahigpit… mahigpit na mahigpit.

“Teka…teka… ano ba Willy… hindi ako makahinga.”

“Panaginip lang! Panaginip lang ang lahat!”

“Tange, hindi panaginip. Mukhang binangungot ka ng matindi. Nagsisisigaw ka’t parang nakikipagbuno ka sa hangin.”

“Thank you Lord… Thank you Lord.”

“Aba at mukhang natuto ka na yatang magpasalamat sa Panginoon.”

Niyakap kong muli  ang aking ina.

“Ay siya… ay siya. Bumaba ka na at kanina ka pa hinihintay nina Tomas at Daniel.”

“Po?”

“Nasa baba sina Tomas at Daniel. May lakad daw kayo.”

Dali-dali akong bumaba.

Nandoon nga ang dalawa kong kaybigan. Buhay na buhay.

Sabay kong niyakap ang mga kaybigan ko.

“O bakit Willy?” ang tanong ni Tomas. “Ang sweet mo naman yata ngayon!”

“O tol, gumayak ka na at pupunta daw itong si Tomas sa isang isla. Aba eh samahan natin at baka kung mapaano itong best friend natin.” ang sabi ni Daniel.

“Isla ba kamo? Saan?”

“Sa isla Miedo.” ang sagot ni Tomas.

– W A K A S –

%d bloggers like this: