Ang Larawan Ni Ama

M. A. D. L I G A Y A

papa1Mahaba ang byahe. Hindi ko na binilang kung ilang oras  bago ko narating ang maliit na baryong sinilangan ng aking ama. Nadadagdagan kasi ang inip ko ng yamot tuwing tumitingin ako sa relo kaya’t idinaan ko na lamang sa tulog. Nakadalawang bus at  isang jeep ako pero kinaylangan ko pang sumakay ng tricycle. Sanay naman ako sa matagalang byahe kaso nga lang ay tag-ulan kaya’t maputik at mahirap ang magpalipat-lipat ng sasakyan. Kaya nga’t nagpasya akong hindi na lamang isama si misis sa lakad kong iyon. Mahihiluhin at mainipin siya sa byahe. Natyempo pa namang may paparating na bagyo kaya’t medyo mabagal ang tinakbo ng aking mga sinakyan.

Sumablay pa ng kaunti ang huling yugto ng byahe kong iyon. Nakalimutan yata ng tricycle driver ang kanyang trapal, o kaya’y tinamad siyang ilagay ito kaya’t ginamit ko na lamang ang dala kong payong na panangga sa ulan upang hindi mabasa ang…

View original post 4,791 more words

About M.A.D. LIGAYA

Teacher-Writer-Lifelong Learner I have three passions - teaching, writing, and learning. I am a Filipino currently residing and teaching in South Korea. I blog and vlog the things I write. I have two websites and two YouTube channels where I publish my works in my areas of interest. I also use Wattpad and Pinterest to publish my creative works. I am into research as well. Some of my articles were presented at conferences and published in indexed-journals. TO GOD BE THE GLORY!

Posted on May 27, 2018, in Maikling Kwento, Mystery, Short Story and tagged , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: