Karamihan sa atin ay hirap umiwas sa utang. Okay lang iyon. Hindi naman masama ang mangutang, lalo na’t kung ang paggagamitan ay tama at kaylangang-kaylangan. Sa panahon ng kagipitan, hindi maiiwasan na maghanap ng paraan upang magkaroon ng sapat na pera. Ang masama ay ang maging balasubas… iyong tatakasan mo ang iyong utang… iyong hindi mo tutuparin ang ipinangako mong araw ng pagbabayad… iyong kapag siningil ka na eh ikaw pa ang magagalit.
Ang tulang ito ay isang pagpapaala-ala na ang utang ay isang obligasyon, isang pangakong dapat tinutupad. Kung puwede, at kaya din lang, eh umiwas na sa utang. Pagkasyahin na lang kung ano ang kaya ng budget… na huwag gumastos ng sobra sa kinikita… na ilaan ang pera sa mga bagay na mahala at kaylangan… hindi upang gastusin sa mga luho at bisyo. Mahalagang tandaan na ang utang ay hindi dapat ginagamit upang matugunan ang mga luho at bisyo. Sa halip, ito ay dapat gamitin upang matugunan ang mga pangunahing pangangailangan at makatulong sa pagpapabuti ng buhay.
Taludturan ay muli kong lalakbayin
Pintig ng puso’y pagtutugma-tugmain
Talinhaga nito pilit mong talusin
Sa kanyang kariktan sarili’y lunurin.
Mga saknong sa tayutay hahabiin
Maraming pagwawangis dito’y gagamitin
Hindi dahil nais isip mo’y guluhin
Nang ito’y maarok puso ang gamitin.
Damdaming dumaloy sa bawat taludtod
Ay laman ng pusong sa pantig tumibok.
Kung isip ang gagamitin – ‘di mo maaarok
Tanging sa puso damdami’y iindayog.
Mata mo sana’y ipikit aking giliw…
Sumayaw tayo sa kumpas ng aliw-iw
Sabihin man nilang ako’y isang baliw
Pag-ibig sa iyo’y hindi magmamaliw.
Pag-ibig ko’y araw na laging sisikat
Tala itong sa gabi laging kukutitap
Pag-ibig ko’y kulay na hindi kukupas
Kawalang hanggan may marating ang wakas
Aking giliw ako sana’y iyong dinggin
Lumapit ka’t masuyo akong yakapin
Pintig ng mga puso nati’y pagtugmain
Sa bawat pantig ng tula’y padaluyinAdvertisements
Kahit walang kwenta pilit pinapansin
Walang kabagay-bagay ay pupunahin
Kaunting kibot ika’y may sasabihin
Animo’y perpekto ka’t ubod ng galing
Mala-artista ba ang tindig mo’t hubog
Kaya’t mahilig kang mamintas at bumatikos
Ikaw ba’y sobrang matino’t maaayos
Kaya’t pinapansin bawat maling kilos
At ikaw man ng ganda’y nabiyayaan
Ang mamintas ay hindi mo karapatan
Nuknukan ka man ng talino at yaman
Dangal ng kapwa’y hindi pwedeng yapakan
H’wag ipagyabang talino mo’t yaman
Kursong tinapos h’wag ipangalandakan
Ganda mong taglay sanay h’wag ipagyabang
Dahil sa pagtanda mo’y kukupas din yan
Tandaang kukupas ganda’t kakisigan
Pagtanda’y ‘di mapipigil ng iyong yaman
Matalino ka man at sikat na paham
Ika’y babalik sa abong pinanggalingan
BILBIL MO:
Di nga ba’t tayong dalawa’y nagsumpaanNa magpakaylanman ay walang iwanan
Sa kabilang buhay man ika’y susundan
Akong BILBIL mo’y h’wag nang ipagtabuyan
ISANG PAGTANGGAP:
Mahirap man ay dapat ko nang amininMasakit man ay dapat ko nang tangapin
Sinikap ko ngunit ano man ang gawin
Ikaw oh BILBIL ‘di na kayang tanggalin
ISANG PANGAKO:
BILBIL pangako ko’y iyong panghawakan
Tanggap kita’t ‘di na ipagtatabuyan
Nangangakong kita’y pangangalagaan
Katakawang taglay ko’y ‘di na pipigilan
TUGON NG BILBIL MO:
Pangako mong iyan ‘di ko lilimutin
Si DIET sana ay h’wag mo nang isipin
Kung tawagin kang CHUBBY iyong dedmahin
Ipagmalaking ikaw ay tabatsingtsing
(Inspired by Ed Sheeran’s “Happier”)
Dati nating tagpua’y aking pinuntahan
Nakitang kamay mo’y mahigpit n’yang tangan
Kamakailan lamang nang ako’y iwanan
Kagyat kapalit ko’y iyong natagpuan
Mula sa malayo kayo’y pinagmasdan
Tila kay saya ninyong nagkukwentuhan
Nais mo bang aking tanggapin na lamang
Na kay bilis mong ako’y kinalimutan
Nagbubulungan kayo’t nagtatawanan
Puso’y hinagupit ng panghihinayang
Kasiyahan ninyong walang mapagsidlan
Animo’y krus ng kalbaryong aking pinasan
Kamay ko’y binitawa’t ika’y umalis
Dahil damdamin mo’y nasaktan ng labis
Ngunit umaasang iyong malilirip
Pagmamahal ko’y walang makahihigit
Masaya ka na ngang iba ang kapiling
Nakakalungkot ma’y aking tatanggapin
Nasasaktan ma’y akin ding aaminin
Nahihirapan akong ika’y limutin
Saan man magpunta’t ano man ang gawin
Ala-ala mo’y ayaw akong palayain
Anino itong nakabuntot sa akin
Aking naaaninag kahit pa madilim
Masaya ka na… paano naman ako
Kaligayahan ko’y nanggagaling sa ‘yo
Nasa bisig mo ang aking paraiso
Kung wala ka ay ‘di iinog ang mundo
Kung ang sayang iya’y panandalian lang
Kung sa bandang huli ika’y masasaktan
Huwag magatubiling ako’y balikan
Puso ko’y katukin kita’y pagbubuksan
M.A.D. LIGAYA
M.A.D. L I G A Y A 
