Category Archives: Poetry
Sa Duyan Ng Gunita
Duyan ng gunita’y umugoy… marahan
Nakaraa’y nagbukas ng tarangkahan
Bago pumasok kita’y aanyayahan
Sa pamamasyal doon ako’y samahan
Hayaang kamay mo’y muli kong hawakan
Na muli ng halik labi mo’y dampian
Sa duyan ng gunita ako’y hayaang
Mahimbing umidlip sa iyong kandungan
Pag-ugoy ng duyan huwag mong pipigilin
Hayaang gunita nakaraa’y lakbayin
Doon na lamang kita pwedeng dalawin
Doon pwede kitang hagkan at yakapin
Dahan-dahan sanang umihip ang hangin
Umawit ito at duyan ay uguyin
Hayaang nakaraa’y aking lakbayin
Hanggang rurok ng ligaya’y aking marating
Muling Umawit

Ayaw nang umawit ng puso kong paos
Biglaang huminto ayaw nang tumibok
Damdaming namanhid walang kumukurot
Hindi na masaya, hindi rin malungkot
Balag sa isipa’y ayaw nang gapangan
Nang mga ala-alang sa aki’y nagdaan
Lungkot at saya’y tila nakalimutan
Ligaya’t siphayo’y ayaw ng balikan
Naging manhid – damdamin ay naging tigang
Luha’t ngiti nawalan ng kahulugan
Tula sana’y magsilbi kong kaligtasan
Ibalik sa puso, nawalang pakiramdam
Ngunit walang saysay, aking taludturan
Kung daang pabalik ‘di ko lalakaran
Pinto ng ala-ala ko’y iyong buksan
Sa loob nito ako sana’y samahan
Doo’y samahan ako kahit lang saglit
Turuan ang puso kong muling umawit
Ating muling paindayugin sa pantig
Ang kahulugan ng tunay na pag-ibig
Tungko Ni Tatay
Kapag si tatay sa umaga na’y gumigising
Pagkatapos magmumog ikaw ang tutunguhin
Kanyang panggatong sa gitna mo’y sasalansanin
Sisindihan at unti-unting pagniningasin
Kapag ang tatay gutom ikaw ang tatakbuhan
Sa pag-iisa niya’y ‘di mo s’ya iniwan
Marahil kinakausap ka’t kinukwentuhan
Habang niluluto ang kanin n’ya at pang-ulam
Libong beses marahil na sa iyo’y nag-saing
Napakulo sa iyo’y tubig pang-kapeng hihigupin
Nailuto sa iyo’y iba’t-ibang gulayin
Maging ang mga isda at karneng uulamin
Napaglutuan ka din t’yak ng mga pulutan
Kapag may dumayo kay tatay na kainuman
Dinig mo ang kanilang kulitan at tawanan
Matagal-tagal mo din siyang napaglingkuran
Lumang-luma ka na nga’t malapit nang bumigay
Marahil namamanglaw ka’t wala na ang tatay
Dahil walang magparikit, wala ka ng saysay
Kaya’t gusto mo s’yang sundan sa kabilang buhay
Isang Pagninilay



Periphery: Starving to death
